...Μια γκουρμέ κωμωδία ενηλικίωσης, από τις 2 Δεκεμβρίου στο θέατρο Άβατον.
Τι σχέση έχουν τα τηγανητά σαλιγκάρια με τον έρωτα;
Σε ποιο ποίημα καταλήγουν οι γιαγιάδες όταν φορούν παπούτσια με κόκκινες αερόσολες;
Γιατί τ’ αγκάθια των αναμνήσεων είναι ίδια με τα αγκάθια του ψητού σολομού;
Η Καλλιρρόη Βελέντζα σκηνοθετεί το «Μαμ» του Σάκη Σερέφα, μια ιστορία ενηλικίωσης γι’ αυτό το γλυκόπικρο πράγμα που λέγεται ζωή. Ένα αφήγημα κωμικό και ταυτόχρονα συγκινητικό με άφθονες δόσεις αγάπης και περίεργους γευστικούς συνδυασμούς!
Στο «Μαμ» του Σάκη Σερέφα παρακολουθούμε την ιδιαίτερη σχέση που έχει αναπτύξει ο μοναχικός μαθητής Ζοζέφ με τον εξίσου μοναχικό οδηγό του σχολικού λεωφορείο, τον «Μεγάλο». Επί επτά χρόνια, καθισμένοι πλάι-πλάι συζητούν κι εξομολογούνται μυστικά, ερωτήματα και εμπειρίες. Ο «Μεγάλος» του εξηγεί τα πελώρια μυστήρια της απώλειας, του έρωτα, της αναζήτησης, της εσωτερικής γαλήνης και της ελευθερίας.
Για τον μαθητή αυτή η σχέση αποτελεί μια μύηση προς την ενηλικίωση, προς όλα τα ζόρια και τα όμορφα που τον περιμένουν. Για τον οδηγό μια αφορμή για αναπόληση και απολογισμό της ζωής που πέρασε.
Ως «εργαλείο» για τις κουβέντες τους όλα αυτά τα χρονιά, χρησιμοποιούνται επτά μαγειρεμένες τροφές-μια για κάθε έτος, τις οποίες ο «Μεγάλος» προσφέρει και επεξηγεί, με τον μαθητή να καλείται ν’ ανακαλύψει-ως τελετουργία αυτογνωσίας, την ιδανική συνταγή για την παρασκευή του τέλειου ταραμά.
Στην προσέγγιση της Καλλιρρόης Βελέντζα, το flashback αυτής της τόσο ιδιαίτερης σχέσης που χτίστηκε μέσα από τα χρόνια, τις ατέλειωτες συζητήσεις και τα… τάπερ θα το παρακολουθήσουμε μέσα από τα μάτια της συντρόφου του Ζοζέφ. Η ίδια σκηνοθετεί όλη την αναπόληση, προκειμένου να τον βοηθήσει σχετικά με το επόμενο βήμα στη σχέση τους.
Ταυτότητα παράστασης:
Συγγραφέας: Σάκης Σερέφας
Σκηνοθέτης: Καλλιρρόη Βελέντζα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Έκτορας Γασπαράτος, Κωνσταντίνος Πασσάς και Καλλιρρόη Βελέντζα.
Σκηνικά /κοστούμια: Ομάδα Re-act.
Διάρκεια: 100’
Από 2 Δεκεμβρίου έως 11 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15
Εισιτήρια: 12 € (γενική είσοδος) και 8 € (μειωμένο)
Κρατήσεις: στα τηλέφωνα 6948930181, 2103412689 και ηλεκτρονικά μέσω viva.gr
Λίγα λόγια για τη σκηνοθέτη:
Η Καλλιρρόη Βελέντζα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, συνέχισε τις σπουδές της αποκτώντας μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (Μ.Δ.Ε) στην Πολιτισμική διαχείριση στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και στη Δημιουργία Παραστατικών Τεχνών (M.A. in Performance Making) στο κολλέγιο Γκόλντσμιθς του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (Goldsmiths College, University of London).
Τέλος ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν».
Από το 2015 ως το 2019 έζησε στην Καλαμάτα. Ίδρυσε και διηύθυνε καλλιτεχνικά τον χώρο πολιτισμού με εστίαση στις παραστατικές τέχνες «Θέατρο Νηπιαγωγείο» στον οποίο έχει υλοποιήσει 19 θεατρικές παραγωγές μέχρι σήμερα.
Παράλληλα τις θεατρικές περιόδους 2017-2018 και 2018-2019 εργάσθηκε ως ηθοποιός για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας. Από την άνοιξη το 2019 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
«Δάχτυλο στο Μέλι»Του Μίμη ΚαπέρδουΣτο θέατρο ELIART
Δεκαετία του ’80. Η «χρυσή» εποχή. Τότε που το «μέλι» αφθονούσε. Και που πολλά ήταν τα δάχτυλα που ήθελαν να βουτήξουν με κάθε τρόπο για να το γευτούν.
Όπως ο Δήμαρχος (Χάρης Μαυρουδής), ο ήρωας αυτής εδώ της ιστορίας… Της νέας ξεκαρδιστικής κωμωδίας του Μίμη Καπέρδου «Το Δάχτυλο στο Μέλι» που κάνει πρεμιέρα 21 Οκτωβρίου στο θέατρο ELIART.
Μιας κωμωδίας που θίγει θέματα όπως η διαφθορά, τα ρουσφέτια, το πελατειακό κράτος, η διαπλοκή, αλλά και οι αγκυλώσεις της ελληνικής οικογένειας, με τρόπο ξεκαρδιστικό και πνεύμα που πηγάζει από κείμενα παλαιότερων εποχών-πιο αγνών, χωρίς ωστόσο να χάνει τη φρεσκάδα της.
Λίγα λόγια για την πλοκή:
Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Γιώργος. Δήμαρχος. Κάτοικος Βορείων προαστίων, αλλά λαϊκής καταγωγής. Όταν του δίνεται η ευκαιρία θέλει κι εκείνος να σκαρώσει το μεγάλο κόλπο. Και να καρπωθεί το «μέλι» των δημοτών του.
Η ζωή, όμως, κάποιες φορές έχει άλλα σχέδια. Κάτι η κακή του τύχη, η απειρία, οι διαδοχικές συμπτώσεις, λίγο η υποβόσκουσα εντιμότητα, αλλά και η αφέλεια ορισμένων ανθρώπων που βρίσκονται στο περιβάλλον του… Όλα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Τι θα γίνει άραγε στο τέλος;
Η συνέχεια, από 21 Οκτωβρίου στο θέατρο ELIART!
«Ζει της Άρτας το Γιοφύρι;»Του Γιάννη ΔιαμαντόπουλουΣτο Θέατρο Έαρ Βικτώρια
Η εταιρεία θεάτρου «Θεά Ίρις» στεγάζεται στο ιστορικό θέατρο «Βικτώρια» του Γιώργου Θεοδωσιάδη που έχει ανακαινιστεί ριζικά. Το όνομα του νέου θεάτρου «Έαρ Βικτώρια». Αυτόν τον χώρο επιλέξαμε για να γίνει το ξεκίνημα μιας ανοιξιάτικης αναγέννησης του Ελληνικού Έργου και της προβολής των Ελλήνων Συγγραφέων. Στην κεντρική σκηνή του είναι έτοιμο να υποδεχθεί μια αυθεντικά λαϊκή παράσταση του Λεωνίδα Τσίπη
«Ζει της Άρτας το Γιοφύρι; Ολημερίς το χτίζανε 300 το γκρέμιζαν», υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιάννη Διαμαντόπουλου.
Πρόκειται για μια παρωδία του γνωστού θρύλου του Γεφυριού της Άρτας, γραμμένη σε σατυρικό δεκαπεντασύλλαβο. Ακολουθεί τη λογική και την αισθητική του μεγάλου δασκάλου Μέντη Μπονσταντζόγλου (Μπόστ), στη μνήμη του οποίου άλλωστε είναι αφιερωμένη. Το κείμενο έχει αναφορές στα σημερινά πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα, δοσμένες με ακραία κωμικά στοιχεία.
Μια θεότρελη κωμωδία παρεξηγήσεων με ζωντανή μουσική, τραγούδια, φανταχτερά κοστούμια και έντονα διαδραστικά στοιχεία. Μια χιουμοριστική αλληγορία, όπου η Ελλάδα της γενικευμένης κρίσης παρομοιάζεται με το ξακουστό γεφύρι που την ημέρα το έχτιζαν και την ίδια νύχτα το γκρέμιζαν.
Ένα έργο λαϊκό στα πρότυπα των μπουλουκιών, που σατιρίζει με οξύτητα αλλά και τρυφερότητα τις αιώνιες αντιφάσεις του Έλληνα, τα καλά και τα κουσούρια του: Γλεντζές, φιλόξενος, κουβαρντάς, δοτικός αλλά και εγωιστής, συμφεροντολόγος…
Ένα δώρο Χριστουγέννων αποφάσισαν να κάνουν οι Queen στους καλούς τους φίλους και οπαδούς, οπτικοποιώντας με καθυστέρηση 35 ετών μια από τις πιο αγαπημένες τους συνθέσεις.
Το συγκρότημα του Freddie Mercury και της παρέας του, κυκλοφόρησε το 1984 το εορταστικό - θεματικό σινγκλ με τίτλο «Thank God It’s Christmas».
Η σύνθεση, που φέρει την υπογραφή των Brian May και Roger Taylor, γνώρισε επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία και έφτασε μέχρι τη θέση Νο. 21 του singles chart στις αρχές του επόμενου χρόνου.
Το 1995, το «Thank God It’s Christmas» κυκλοφόρησε ξανά ως B-side στην Top 10 επιτυχία των Queen «A Winter’s Tale», ενώ συμπεριλήφθηκε επίσης στην Best of συλλογή του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 1999 με τίτλο Greatest Hits III.
Ο Brian May και ο Roger Taylor, επανέρχονται ύστερα από πολλά χρόνια, επιλέγοντας να ντύσουν οπτικά το εορταστικό θέμα τους και παρουσιάζοντας ένα animation βίντεο κλιπ.
Η ιδέα για την οπτικοποίηση του τραγουδιού ανήκει στον Brian και τον Roger. Ο δεύτερος μάλιστα δηλώνει σχετικά: «Μερικές φορές τα Χριστούγεννα μπορούν να γίνουν μια αγχωτική εμπειρία για πολλούς από εμάς. Υπάρχουν τόσα πολλά συναισθήματα και χαρούμενες αναμνήσεις των παρελθόντων Χριστουγέννων. Είναι απλά μια μεγάλη ανακούφιση όταν τελικά όλα κυλούν όμορφα».
Ο Brian May, συμπληρώνει από την πλευρά του: «Το βίντεο πηγαίνει τη συζήτηση για τις γιορτές λίγο παρακάτω, προσθέτοντας μια λεπτή υπενθύμιση ότι εμείς ως άνθρωποι πρέπει τώρα να νιώσουμε την ευθύνη για την ευημερία όλων των πλασμάτων στη Γη, όχι μόνο για δικό μας όφελος αλλά και για τα εγγόνια μας, με έμφαση στην ιδέα του σεβασμού των δικαιωμάτων των ίδιων των ζώων».
Η σκηνοθεσία και η παραγωγή του νέου βίντεο κινουμένων σχεδίων, ανήκει στους Justin Moon και Drew Gleason.
Ύστερα από τεράστια αναμονή η Camila Cabello κυκλοφόρησε το δεύτερο στούντιο άλμπουμ της, που έγινε σύντομα πλατινένιο.
Με την κυκλοφορία του άλμπουμ «Romance», η Cabello φαίνεται πως εκπληρώνει όλες τις προσδοκίες και καθιερώνεται ως μια από τις σημαντικότερες νέες εκπροσώπους της σύγχρονης ποπ μουσικής.
Το νέο άλμπουμ περιλαμβάνει μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της νεαρής τραγουδοποιού.
Το «Senorita», που ηχογραφήθηκε ως ντουέτο με τον Shawn Mendes αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της χρονιάς, αφού έχει ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο ψηφιακές μεταδόσεις, έχει φτάσει στην κορυφή του Billboard Hot 100 και έχει γίνει επίσης πλατινένιο.
Η επιτυχία του «Senorita» παραμένει ασύγκριτη σε σχέση με κάθε άλλο τραγούδι που έχει κυκλοφορήσει φέτος καθώς έχει γίνει το σινγκλ με τα περισσότερα streams για την χρονιά στο Spotify, το δεύτερο σινγκλ στην ιστορία που έχει ξεπεράσει τόσο γρήγορα τα 100 εκατομμύρια streams στο Spotify, η μεγαλύτερη κυκλοφορία ντουέτου στην ιστορία του Spotify και το μουσικό βίντεο με τα περισσότερα likes για το 2019 στο YouTube.
Μερικά από τα πολλά βραβεία που κέρδισε είναι το «Song of 2019» στα People’s Choice Awards, το «Collaboration of the Year» στα American Music Awards, το «Choice Summer Song» στα 2019 Teen Choice Awards και το «Best Collaboration» και «Best Cinematography» στα VMAs. Επιπλέον κατέκτησε μία υποψηφιότητα στα φετινά βραβεία Γκράμι στην κατηγορία «Best Pop Duo/Group Performance».
Με το «Senorita», η 22χρονη έγραψε ιστορία αφού έγινε ο νεότερος άνθρωπος που έχει κατακτήσει δύο Νο.1 στο Hot 100 chart μετά τον Justin Bieber το 2017 και η νεότερη γυναίκα καλλιτέχνιδα μετά την Rihanna το 2010.
Διατηρώντας την μουσική της «αυτοκρατορία», η Camila κλείνει το 2019 ως η τέταρτη κατά σειρά καλλιτέχνιδα με τα περισσότερα streams στο Spotify.
Καλές γιορτές!
Με υγεία, αγάπη και πολλή χαρά!
Αυτές είναι οι ουσιαστικές ευχές των ημερών. Τα 3 βασικά συστατικά.
Ούτως ή άλλως τα δώρα, ο Άγιος Βασίλης και όλο το υπόλοιπο περιτύλιγμα γεμάτο αστερόσκονη, είναι απλά για να επισφραγίζουν τις βασικές πραγματικές ευχές.
Τα Χριστούγεννα είναι μία ωραία εποχή.
Και πηγαίνοντας πίσω το χρόνο, όταν ήμουν παιδί, θυμάμαι το σπίτι να είναι γεμάτο από μυρωδιές από μελομακάρονα, από πίτες παραδοσιακές (Γιαννιώτης στην καταγωγή!), λαλαγγίτες, βασιλόπιτα και πολλά ακόμη εδέσματα.
Είμαστε και μεγάλο σόι και τότε, που ακόμη όλα τα ξαδέρφια πηγαίναμε σχολείο, μαζευόμαστε περίπου 30 άτομα, για να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα.
Χαμός και πανικός, που ειλικρινά σήμερα το σκέφτομαι και απορώ με τις αντοχές των γονιών με τόσες παιδικές φωνές ταυτόχρονες μέσα σε ένα σπίτι!
Όμως υπήρχε πολλή χαρά, κλειστές οι τηλεοράσεις πάντα, μόνο μουσική έπαιζε και χόρευαν όλοι μέχρι το πρωί.
Τα χρόνια πέρασαν… η γιορτή παραμένει σχεδόν η ίδια.
Αν και τα περισσότερα σπίτια δεν γεμίζουν όμορφες μυρωδιές για πολλές ημέρες από την προετοιμασία γλυκών και γιορτινών φαγητών.
Οι γονείς δεν προλαβαίνουν να ασχοληθούν με τις πολλές παράλληλες δραστηριότητες και τα περισσότερα εδέσματα είναι αγορασμένα.
Και η τηλεόραση έχει τον κύριο λόγο με κάποιο εορταστικό πρόγραμμα να παίζει, κι όλους να κάθονται σε ένα καναπέ γύρω της.
Είναι κλασική εικόνα Χριστουγέννων και δε νομίζω, ότι σκέφτεται κανείς το αντίθετο.
Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά βρίσκονται πάνω από το κινητό τους (οι γονείς να δεις!) κι ούτε που συμμετέχουν στις περισσότερες οικογενειακές δραστηριότητες των Χριστουγέννων.
Όχι και η καλύτερη εικόνα.
Και, πες ότι κάνω λάθος, αλλά ολοένα και πληθαίνει αυτή η εικόνα του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού.
Φεύγοντας από την οικογενειακή ατμόσφαιρα, υπάρχουν και κάποια άλλα Χριστούγεννα.
Αυτά των ανθρώπων, που δεν έχουν κάποιον κοντά τους.
Είτε γιατί οι άνθρωποι τους έχουν φύγει από τη ζωή, είτε γιατί δουλεύουν όλες τις ημέρες κι απλά αναζητούν ξεκούραση λίγων ωρών, για να επιστρέψουν στο εορταστικό ωράριο, είτε γιατί απλά είναι μόνοι και δεν έχουν κάποιον να μοιραστούν αυτές τις ημέρες χαράς.
Υπάρχουν και τα άλλα Χριστούγεννα, όσων βρίσκονται μακριά από τον τόπο τους και δεν προλαβαίνουν, να κάνουν το πολυπόθητο ταξίδι, για να συναντήσουν πρόσωπα οικεία.
Μερικές φορές τα Χριστούγεννα, όσο κι αν οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να σχηματίσουν ένα ωραίο χαμόγελο στο πρόσωπο, είναι μοναχικά.
Είναι πολύ διαφορετικά από τις διαφημίσεις και τα Αμερικανικά show.
Απέχουν πολύ από το “It’s the most wonderful time of the year”…
Αν παρατηρήσεις, πολλά Χριστουγεννιάτικα τραγούδια δεν είναι καθόλου εύθυμα.
Ακόμη και το “Last Christmas”, που είναι τόσο αγαπητό τραγούδι, αναφέρεται σε μία αγάπη που πλέον δεν υπάρχει, ανεκπλήρωτη, ένας καημός για έναν έρωτα που δεν κράτησε.
Ξέρεις… τα Χριστούγεννα, όπως λένε, είναι για τα παιδιά ή για όσους έχουν παιδιά.
Στην εποχή μας, όμως, υπάρχουν άπειροι άνθρωποι, που δεν ανήκουν ούτε στη μία ούτε στην άλλη κατηγορία.
Επίσης υπάρχουν πολλοί, που δεν είναι ερωτευμένοι ή δεν έχουν κάποιο δεσμό.
Ή που δε μπορούν να συντονιστούν με τους φίλους τους μέσα στα απίστευτα εορταστικά ωράρια.
Ή που είναι άνεργοι και δε μπορούν καν να σκεφτούν όλη αυτή τη χαρούμενη ατμόσφαιρα, γιατί δεν έχουν χρήματα να ξοδέψουν, όπως πράττουν οι υπόλοιποι.
Κι όσο προσπαθούν να συμβαδίσουν με ό,τι συμβαίνει γύρω τους, όσο και να "φοράνε" το πιο ωραίο τους χαμόγελο ανταλλάσοντας άπειρες ευχές, επιστρέφουν σπίτι. Μόνοι τους.
Επιστρέφουν στην καθημερινή κανονικότητα.
Κι ας είναι Χριστούγεννα.
Είναι η «μοναξιά» των Χριστουγέννων, πιο βαριά από τις υπόλοιπες ημέρες.
Εύχομαι το 2020 να αλλάξουν όλα αυτά, για όλους.
Καλά Χριστούγεννα σε όλο τον κόσμο!
Με υγεία, αγάπη και πολλή χαρά!
Ακούστε το Νίκο Ζώη καθημερινά 13:00 - 16:00 (από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή) στον 92,9Kiss.
